Skip to main content

ဖခမည္းေတာ္ကို သတ္ေသာ သားေတာ္မင္းရဲဒိဗၺ

အေနာက္ဘက္လြန္မင္းကုိ သားေတာ္ မင္းရဲဒိဗၺမွ လုပ္ၾကံသျဖင့္ သက္ေတာ္ ၅၁ တြင္ နတ္ရြာစံေလ၏။ မင္းၾကီးတြင္ မိဖုရားမွ ဖြားျမင္ေသာ သားေတာ္မရွိ။ ကုိယ္လုပ္ေတာ္ေမာင္းမမွ ဖြားျမင္ေသာ သားေတာ္မ်ား သာရွိေလ၏။ ထုိကုိယ္လုပ္ေတာ္မ်ားသည္ မိဖုရားမဟုတ္သျဖင့္ မင္းၾကီးသည္ အိမ္ေရွ႔စံရာထူးကို မည္သူကုိမွ ေပးအပ္ထားျခင္းမရွိေပ။ မင္းၾကီးနတ္ရြာစံေသာ္ နန္းေတာ္တြင္ မည္သူ႔ကိုနန္းတင္ရန္ အမတ္မ်ားမွ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ၾကေလ၏။ မင္းရဲဒိဗၺကို ေထာက္ခံေသာ အမတ္မ်ားေသာေၾကာင့္
မင္းရဲဒိဗၺသည္ ဟံသာ၀တီယာယီနန္းေတာ္တြင္ဘုရင္အျဖစ္ ဘိသိတ္ခံေလ၏။ 

အင္း၀ေနျပည္ေတာ္ရွိ အရီးေတာ္ မိဖုရားေခါင္ၾကီးကုိလည္း အေနာက္ဘက္လြန္မင္း နတ္ရြာစံျပီး သားေတာ္ မင္းရဲဒိဗၺမွ ဘုရင္ျဖစ္ေၾကာင္းကို စာျဖင့္သတင္းပုိ႔ေလ၏။ စစ္ကုိင္းနယ္စားၾကီး ဥဇနာကိုလည္း သတင္းၾကားေစေလ၏။ မင္းရဲဒိဗၺကို ေထာက္ခံေသာ အမတ္မ်ား ေၾကာက္ရြံသည္မွာ က်ိဳင္းရုံးၾကီးသုိ႔ စစ္ခ်ီေနေသာ အေနာက္ဘက္လြန္ မင္း၏ ညီေတာ္ႏွစ္ပါးျဖစ္သည့္ မင္းရဲေက်ာ္စြာ ႏွင့္ သတုိးစည္သူ ျဖစ္၏။ ထုိညီေတာ္ႏွစ္ပါးကုိ အမတ္မ်ား မယံုၾကည္သျဖင့္ အေနာက္ဘက္လြန္မင္း၏ အမိန္႔ေတာ္ အတုႏွစ္ခုေစလႊတ္ေလ၏။

မင္းရဲေက်ာ္စြာသုိ႔ အမိန္႔ေတာ္မွာ" သတုိးစည္သူသည္ မသင့္မတင့္ေသာ အၾကံအစည္ကို ၾကံသည္ ဖမ္းျပီး လုပ္ၾကံေစ "ဟုေစျပီး သတုိးစည္သူသုိ႔လည္း "မင္းရဲေက်ာ္စြာသည္ မသင့္မတင့္ေသာ အၾကံအစည္ကို ၾကံသည္ ဖမ္းျပီးလုပ္ၾကံေစ "ဟု အမိန္႔ေတာ္အတုႏွစ္ခု ေစလႊတ္ေလ၏။ သတုိးစည္သူသည္ သတိပညာ ရွိသူျဖစ္သျဖင့္ က်ုိင္းရုံးၾကီးသုိ႔ စစ္မထြက္မီ နန္းေတာ္တြင္ သူလွ ်ိဳ ထားခဲ့၏။ ထုိေၾကာင့္ မင္းၾကီးလုပ္ၾကံ ခံရခ်ိန္တြင္ ထုိသူလွ ်ိဳမွ အလ်င္အျမန္သတင္းေပးပုိ႔သျဖင့္ သတင္းဦးစြာရျပီး ျဖစ္ေန၏။ မင္းၾကီး၏ အမိန္႔ေတာ္အတုေရာက္ခ်ိန္တြင္ အတုမွန္းသိေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ မင္းရဲေက်ာ္စြာမွာမူ စစ္ေၾကာင္း ေနာက္တခု ျဖင့္ ခ်ီေနေသျဖင့္ မသိ၊ ထုိအမိန္႔ေရာက္ေသာ္ အစစ္ဟု ထင္မွတ္ျပီး ေနာင္ေတာ္ သတုိးစည္သူကို ဖမ္းရန္ ျပင္ဆင္ေလ၏။ 

သတုိးစည္သူသည္ မိမိ၏ တပ္ကို လွည့္ကာ မင္းရဲေက်ာ္စြာရွိရာ သုိ႔ခ်ီေလ၏။ ညီေႏွာင္ႏွစ္ပါး စစ္တပ္ႏွစ္တပ္ လမ္းခုလတ္တြင္ေတြ႔ၾကရာ သတုိးစည္သူမွ အက ်ိဳးအေၾကာင္းကို သိေစလုိသျဖင့္ မင္းရဲေက်ာ္စြာထံ စကားပါးေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ မင္းရဲေက်ာ္စြာမွ မယံုသျဖင့္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ စစ္ျဖစ္ခါနီးတြင္ သတုိးစည္သူ၏ လူယံုမွ မင္းရဲေက်ာ္စြာကို ၀င္ဖမ္းသျဖင့္ စစ္မျဖစ္လုိက္ရ။ သတုိးစည္သူကုိယ္တုိင္ မင္းရဲေက်ာ္စြာကို အက ်ိဳးအေၾကာင္းေသခ်ာရွင္းျပမွ မင္းရဲေက်ာ္စြာယံုေလ၏။ 

ညီေနာင္ႏွစ္ပါးလည္း အင္း၀ေနျပည္ေတာ္ကိုသိမ္းမည္၊ထုိေနာက္ ဟံသာ၀တီသုိ႔ခ်ီကာ မင္းရဲဒိဗၺကို ကြပ္မ်က္မည္ဟု ေဆြေႏြးၾကေလ၏။ ညီေနာင္ႏွစ္ပါးလည္း မိမိတုိ႔တပ္ကုိ ပူေပါင္းျပီး အင္း၀သုိ႔ ခ်ီတက္ေလ၏။ ထုိသုိ႔ ခ်ီတက္ေနစဥ္ အင္း၀ကို စစ္ကုိင္းနယ္စား မင္းရဲဥဇနာမွ ရုတ္တရုက္၀င္သိမ္း ေလ၏။ မိဖုရားေခါင္ၾကီးကုိလည္း ဖမ္းဆီးေလ၏။ ထုိသတင္းကို ဟံသာ၀တီရွိ မင္းရဲဒိဗၺၾကားလွ ်င္ စစ္သည္ ႏွစ္ေသာင္းကုိ အင္း၀သုိ႔ ေစလႊတ္ျပီး တုိက္ေစေလ၏။ မင္းရဲဥဇနာ၏ တပ္မ်ားခုခံတုိက္ခုိက္ေသာ္လည္း မခံႏုိင္သျဖင့္ တပ္ပ်က္ကာ ေျပးၾကကုန္ေလ၏။ 

ရဲမက္တုိ႔လည္း မင္းရဲဥဇနာကို ဖမ္းျပီး ဟံသာ၀တီသုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ေလ၏။ မင္းရဲဒိဗၺလည္း မင္းရဲဥဇနာကို ေသဒဏ္ေပးေလသည္။ ထုိေနာက္ ေညာင္ရမ္းျမိဳ႔စားသားေတာ္ မင္းသားငညို အား အင္း၀ေနျပည္ေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ျမိဳဳ႔၀န္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ေလ၏။ မင္းရဲဒိဗၺသည္ မိမိ၏ ဦးရီးေတာ္ ႏွစ္ပါး အင္း၀သုိ႔ စစ္ခ်ီတက္လာေနသည္ကို မသိဘဲ နန္းတြင္းစည္းစိမ္ကုိ ယစ္မူးျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ ေနေလ၏။

Comments

Popular posts from this blog

ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ကို မ်ိဴ းျဖဳတ္မည့္သူ

မယ္ႏု သည္ အင္း၀တြင္ ေမြးဖြားသူျဖစ္ျပီး ဖခင္မွာ ေထာင္မွဴ းၾကီး ဦးလႊတ္ ျဖစ္၏။ ေမြးခ်င္း ၂ ေယာက္ရွိျပီး အစ္ကိုျဖစ္သူမွာ ေမာင္အုိ ျဖစ္သည္။ မယ္ႏု ငယ္စဥ္က မိသားစု ခရီးထြက္ၾကရာ လမ္းခရီး တခု တြင္ အနားယူ ၾက၏။ မယ္ႏု မွ ထမင္းဟင္းခ်က္ တာ၀န္ယူကာ လူၾကီးမ်ားကို ျပဳစုသည္။ နံနက္လင္းေသာ္ သူ ထမင္းခ်က္သည္ ေနရာတြင္ မူိပြင့္ၾကီး တခု လွပစြာ ေပါက္ေရာက္ေနသျဖင့္ သတင္းျပန္႔ကာ အနီးအနားမွ ရြာသား၊ရြာသူ မ်ား ရင္သပ္ရူေမာစြာ လာေရာက္ ၾကည့္ရူၾကကုန္သည္။

ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု

နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ရည္မွန္းခ်က္ အလြန္ၾကီးသူျဖစ္ျပီး အလြန္လည္း ထက္ျမက္သူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ဒါန အလွဴ မ်ားကုိ ရက္ေရာစြာ လွဴ ဒါန္းေလ့ရွိ၏။ ( တခ်ိဴ ႔ ဆရာမ်ားကမူ ႏုိင္ငံေရး ျပည္သူမ်ား ၏ ေထာက္ခံမူ ကုိ ရခ်င္လုိ႔ လွဴ ဒါန္းမူေတြ လုပ္ေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ခ်ၾက၏။ ) အထူးသျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ကို ဘၾကီးေတာ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု တုိ႔က နန္းျမိဳ ႔တြင္း အုတ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ကို လွဴ ဒါန္းကာ ကုိးကြယ္ထား၏။

မယ္ႏု ႏွင့္ ေမာင္အို အုပ္စု တန္ခုိးထြားျခင္း

ဘၾကီးေတာ္၏ နန္းတက္ပြဲကုိ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ ျမိဳ ႔စားမ်ား ၊ ေစာ္ဘြားမ်ား တက္ေရာက္ၾကျပီး လက္ေဆာင္ မ်ားစြာ ဆက္သၾကေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ မဏိပူရေစာ္ဘြားမွာမူ တက္ေရာက္ျခင္း မရွိသည့္အျပင္ သံအမတ္ ကုိလည္း လႊတ္ျခင္းမရွိသျဖင့္ ပုန္ကန္သည္ဟု ဘၾကီးေတာ္ မွ ယူဆေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မဏိပူရ ကုိ စစ္ခင္းရန္ ျပင္ဆင္ေစေလသည္။