Skip to main content

စစ္ခ်ီရင္း လမ္းခုလတ္တြင္ နတ္ရြာစံျခင္း

ေညာင္ရမ္းမင္းသည္ ဗန္းေမာ္ေစာ္ဘြားကို ေအာင္ႏုိင္ျပီးသည့္ေနာက္ အင္အားၾကီးေသာ မုိးေကာင္းသုိ႔ စစ္ခ်ီရန္ စစ္ျပင္ဆင္ျပန္ေလသည္။ မုိးေကာင္းေစာ္ဘြားလည္း ခ်ီတက္လာေသာ ေညာင္ရမ္းမင္း၏ တပ္ကို ျပန္လည္ခုခံေလ၏။ သုိ႔ေသာ္လည္း အင္အားမမွ်သျဖင့္ ရူံးနိမ့္ကာ တပ္ပ်က္ေလသည္။
မုိးေကာင္းေစာ္ဘြားကိုလည္း အရွင္ဖမ္းမိေလသည္။



ေညာင္ရမ္းမင္းသည္ေအဒီ ၁၆၀၅ ဇူလုိင္ ၁၁ တြင္ ေဆာက္လုပ္ျပီးေသာ စံေရႊအိမ္ေတာ္ တြင္ အိမ္ေတာ္တက္ပြဲ က်င္းပေတာ္ မူေလသည္။ ထုိေရႊစံအိမ္ေတာ္တြင္ အစည္းအေ၀းလုပ္ျပီး မုိးမိတ္၊ အုန္းေပါင္သိန္းနီ၊သီေပါ မ်ားကို သိမ္းျပီးလွ်င္ အေရွ႔ရွမ္းျပည္ (က်ိဳင္းတံု) ကို တုိက္မည္၊ ျပီးလွ်င္ ေတာင္ငူကို စစ္ခ်ီမည္ ဟု မိမိအလိုရွိသည္မ်ားကို မိန္႔ ၾကားေလ၏။

 ေညာင္ရမ္းမင္း၏ သားေတာ္အၾကီး အိမ္ေရွ႔မင္းသား မွ ထုိအေရးကိုေထာက္ခံေၾကာင္းေလွ်ာက္ျပီး
 မိမိကုိယ္တုိင္ဦးေဆာင္ျပီး တုိက္ပါမည္ဟုေလွ်ာက္ရာ က်န္ရွိေနေသာ သားေတာ္မ်ားလည္းထုိနည္းတူ
ေလွ်ာက္ၾကေလ၏။ေညာင္ရမ္းမင္းလည္းမိမိသားေတာ္မ်ားကို ဗုိလ္မွဴးခန္႔ကာ သိန္းနီႏွင့္ သီေပါကို တုိက္ရန္ ခ်ီတက္ေလသည္။မုိးမိတ္ေစာ္ဘြားမွာမူ ေတာင္ကုန္းေပၚမွ ေနကာ အင္း၀တပ္၏အင္အား ကို ၾကည့္ျပီး ႏုိင္ရန္မေသခ်ာသျဖင့္ သံတမန္မ်ားလႊတ္ကာ အညံခံေလ၏။ ထုိမွ သိန္းနီကို ဆက္လက္ ခ်ီတက္ေလ၏။သိန္းနီေစာ္ဘြား၏တပ္မ်ားလည္း လမ္းခုလတ္တြင္ ၾကိဳျပီးတုိက္သျဖင့္ ေညာင္ရမ္းမင္းလည္း အလ်င္အျမန္ စစ္၀တ္တန္ဆာမ်ားကို ၀တ္ကာ ၾကိဳတုိက္ေနေသာ သိန္းနီေစာ္ဘြားတပ္ သုိ႔ စီးေတာ္ဆင္ျဖင့္ ၀င္တုိက္ေလ၏။

အင္း၀ဘက္မွ ဖိတုိက္သျဖင့္ သိန္းနီေစာ္ဘြားတပ္မခံႏုိင္ဘဲ ဆုတ္ရေလ၏။ထုိစစ္ပြဲအျပီးတြင္
 ေနာက္တေန႔တြင္ ေညာင္ရမ္းမင္းသည္ ေနထုိင္မေကာင္းျဖစ္လာသျဖင့္ လူယံုေတာ္သက္ေတာ္ေစာင့္ ဗုိလ္မွဴးဂါမဏိကို ဘုရင္အ၀တ္ အစား ၀တ္ေစျပီး စီးေတာ္ဆင္ကို စီးေစေလသည္။

 ေညာင္ရမ္းမင္းမွာမူ ေမာင္းမေတာ္တုိ႔ကို သယ္ေဆာင္ေသာ လွည္းေတာ္ၾကီးတြင္ လွဲကာေနေလ၏။ ထုိအေၾကာင္းကို အမတ္တခ်ိဳ႔သာ သိေလသည္။ေညာင္ရမ္းမင္းလည္း ရုတ္တရုက္အဖ်ားေတြတက္လာ သျဖင့္ နန္းတြင္းသမားေတာ္မ်ားမွ ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ျပန္ရန္ ေလွ်ာက္ထားၾကေလ၏။
မင္းၾကီးလည္း သားေတာ္အိမ္ေရွ႔စံကို ေခၚကာ သိန္းနီကို အႏုိင္တုိက္ရန္ အမိန္႔ေတာ္ေပးျပီး အင္း၀သုိ႔ ျပန္ေလသည္။

သားေတာ္အိမ္ေရွ႔စံလည္းေနာက္တေန႔တြင္ သိန္းနီျမိဳ႔ကို အလံုးအရင္းျဖင့္ တုိက္ရာ ႏုိင္ေတာ္မူေလ၏။ ထုိႏုိင္ေသာ သတင္းကိုေပးရန္ အိမ္ေရွ႔မင္းသားသည္ အလ်င္အျမန္ခ်ီတက္ျပီး အင္း၀သုိ႔ ျပန္ဆုတ္ေနေသာ ေညာင္ရမ္းမင္းထံ ေလွ်ာက္တင္ရာ မင္းၾကီးမွ သေဘာေတာ္က်ျပီး ဆုလာဒ္မ်ား ခ်ီးေျမွာက္ေလ၏။ေညာင္ရမ္းမင္းသည္ အင္း၀သုိ႔ ဆုတ္လာရာ ေရႊသာေလ်ာင္းေတာင္သုိ႔
ေရာက္လွ်င္ ထုိေနရာတြင္ စခန္းခ်ေစလ်က္ မိမိ၏ သားေတာ္မ်ားကို ဆံုးမ စကားမ်ား ေျပာၾကားေလ၏။ ထုိသုိ႔ ဆံုးမစကားမ်ား ေျပာၾကားျပီး ညဥ္႔သံုးခ်က္တီးတြင္ နတ္ရြာစံေလသည္။ ေညာင္ရမ္းမင္း နတ္ရြာစံေသာ ရက္သည္ ေအဒီ ၁၆၀၆ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၁ ျဖစ္ေလ၏။

Comments

Popular posts from this blog

ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ကို မ်ိဴ းျဖဳတ္မည့္သူ

မယ္ႏု သည္ အင္း၀တြင္ ေမြးဖြားသူျဖစ္ျပီး ဖခင္မွာ ေထာင္မွဴ းၾကီး ဦးလႊတ္ ျဖစ္၏။ ေမြးခ်င္း ၂ ေယာက္ရွိျပီး အစ္ကိုျဖစ္သူမွာ ေမာင္အုိ ျဖစ္သည္။ မယ္ႏု ငယ္စဥ္က မိသားစု ခရီးထြက္ၾကရာ လမ္းခရီး တခု တြင္ အနားယူ ၾက၏။ မယ္ႏု မွ ထမင္းဟင္းခ်က္ တာ၀န္ယူကာ လူၾကီးမ်ားကို ျပဳစုသည္။ နံနက္လင္းေသာ္ သူ ထမင္းခ်က္သည္ ေနရာတြင္ မူိပြင့္ၾကီး တခု လွပစြာ ေပါက္ေရာက္ေနသျဖင့္ သတင္းျပန္႔ကာ အနီးအနားမွ ရြာသား၊ရြာသူ မ်ား ရင္သပ္ရူေမာစြာ လာေရာက္ ၾကည့္ရူၾကကုန္သည္။

ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု

နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ရည္မွန္းခ်က္ အလြန္ၾကီးသူျဖစ္ျပီး အလြန္လည္း ထက္ျမက္သူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ဒါန အလွဴ မ်ားကုိ ရက္ေရာစြာ လွဴ ဒါန္းေလ့ရွိ၏။ ( တခ်ိဴ ႔ ဆရာမ်ားကမူ ႏုိင္ငံေရး ျပည္သူမ်ား ၏ ေထာက္ခံမူ ကုိ ရခ်င္လုိ႔ လွဴ ဒါန္းမူေတြ လုပ္ေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ခ်ၾက၏။ ) အထူးသျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ကို ဘၾကီးေတာ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု တုိ႔က နန္းျမိဳ ႔တြင္း အုတ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ကို လွဴ ဒါန္းကာ ကုိးကြယ္ထား၏။

မယ္ႏု ႏွင့္ ေမာင္အို အုပ္စု တန္ခုိးထြားျခင္း

ဘၾကီးေတာ္၏ နန္းတက္ပြဲကုိ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ ျမိဳ ႔စားမ်ား ၊ ေစာ္ဘြားမ်ား တက္ေရာက္ၾကျပီး လက္ေဆာင္ မ်ားစြာ ဆက္သၾကေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ မဏိပူရေစာ္ဘြားမွာမူ တက္ေရာက္ျခင္း မရွိသည့္အျပင္ သံအမတ္ ကုိလည္း လႊတ္ျခင္းမရွိသျဖင့္ ပုန္ကန္သည္ဟု ဘၾကီးေတာ္ မွ ယူဆေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မဏိပူရ ကုိ စစ္ခင္းရန္ ျပင္ဆင္ေစေလသည္။