ေညာင္ရမ္းမင္း အာဏာတည္ေဆာက္ပံု

ေတာင္ငူဘုရင္ႏွင့္ရခုိင္ဘုရင္တုိ႔သည္ မဟာမိတ္မ်ားျဖစ္ၾကရာ မင္းႏွစ္ပါး သည္သံတမန္မ်ားျဖင့္ အျမဲတမ္း ဆက္သြယ္ေလ့ရွိၾကသည္။တေန႔လွ်င္ ရခုိင္ဘုရင္မွ စကားၾကြယ္ေသာသံအမတ္တဦးကို ေခါင္းေဆာင္ေစ
ျပီး'' ေကတုမတီႏွင့္ဓည၀တီတုိ႔ အၾကားတြင္ သံအဖြဲ႔မ်ားကို ဓားျပမ်ားအျမဲတေစလုယွက္ ေနွာက္ယွက္ေလ့ ရွိ၏။ ထုိေၾကာင့္ အကၽြႏ္ုပ္၏ အလံုးအရင္း သံလ်င္ျမိဳ႔တြင္ေနလွ်င္ ႏွစ္ျပည္ေထာင္ သံတမန္ ဆက္ဆံေရး ပုိမုိေပါက္မည့္အျပင္ အေရာင္းအ၀ယ္လည္း ပုိမုိေကာင္းကာ အခြန္မ်ားစြာ ရႏုိင္မည္ '' ဟု ေစေလ၏။

ေတာင္ငူဘုရင္လည္း သေဘာတူသျဖင့္ ရခုိင္ဘုရင္သည္ ခရစ္ယာန္ ကက္သလစ္ ဘာသာ၀င္ ျဖစ္သည့္
  ေပၚတူဂီလူမ်ိဳး De Brito (ငဇင္ကာ) ကိုသေဘၤာသံုးစင္းလူႏွစ္ေသာင္းျဖင့္ သန္လ်င္ျမိဳ႔တြင္ အခုိင္အလံု
ေနေစေလ၏။ ငဇင္ကာသည္ စီးပြားေရးသမားျဖစ္ရာ ေတာင္ငူဘုရင္ထံကိုလည္း အခြန္အတုတ္မ်ား ဆက္၏၊ ရခုိင္ဘုရင္ထံကုိလည္း ဆက္၏၊ မုတၱမကို မင္းျပဳေနေသာ ဗညားဒလကိုလည္း ဆက္၏။ အခြန္ဆက္သည့္အျပင္ မိမိ၏ သမီးကုိပါ ဗညားဒလ၏ သားေတာ္ႏွင့္ ေပးစားေစကာ ေဆြမ်ိဳးေတာ္ေလ၏။

ထုိသုိ႔ ေအာက္ျပည္တြင္ ေတာင္ငူဘုရင္ႏွင့္ရခုိင္ဘုရင္တုိ႔ မဟာမိတ္ျပဳကာ အုပ္စုိးေနစဥ္ ေညာင္ရမ္းမင္း သည္ အင္း၀နယ္ႏွင့္နီးကပ္ေနေသာ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား၏ နယ္တြင္ မိမိ၏ အာဏာျပန္႔ႏွံလုိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေအဒီ ၁၆၀၀ ဒီဇင္ဘာ ၂၇ တြင္ ေညာင္ေရႊသုိ႔ စစ္ခ်ီေတာ္မူေလ၏။ စစ္သည္ သံုးေသာင္း၊ ျမင္း ၄ေထာင္၊ တုိက္ဆင္သံုးရာ ျဖင့္ ခ်ီတက္ရာ ေညာင္ေရႊမေရာက္မီ ေစာ္ဘြားမွ ဆီးၾကိဳတုိက္ရာ ျမင္း၄ေထာင္ တပ္ပ်က္ ေလ၏။ ထုိသုိ႔ ေရွ႔မွ ခ်ီေသာ ျမင္းတပ္ပ်က္ေၾကာင္း ေညာင္ရမ္းမင္းၾကားလွ်င္ စည္ေတာ္ တီး ေစ ကာ ဆင္တပ္၊ေျခလ်င္တပ္မ်ားျဖင့္ အလံုးအရင္း ခ်ီတက္ျပီး ေစာ္ဘြားကို ဖိတုိက္ေလသည္။ 

ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားလည္း မခံႏုိင္သျဖင့္ လက္နက္ခ်ရေလသည္။ ေညာင္ရမ္းမင္းလည္း ေစာ္ဘြားကို သစၥာေပးကာ ျမင္းေကာင္း၊ဆင္ေကာင္း၊ မ်ားကို သိမ္းယူျပီး အင္း၀သုိ႔ ျပန္ေလသည္။ ေအဒီ ၁၆၀၂ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ တြင္ ဗန္းေမာ္သုိ႔ ခ်ီတက္ျပန္သည္။ ဗန္းေမာ္ေစာ္ဘြားလည္း ေညာင္ရမ္းမင္း ကို မယံုၾကည္သျဖင့္ မိမိသားမယားႏွင့္တကြ ယူနန္လက္ေအာက္ခံ မုိင္းဆည္ျမိဳ႔စားထံ ေျပးျပီး ခုိလူံေလ၏။ 

မုိင္းဆည္ျမိဳ႔စားလည္း ယူနန္နယ္စားထံ အက်ိဳးအေၾကာင္းေလွ်ာက္ရာ ယူနန္နယ္စားမွ ေညာင္ရမ္းမင္းမွ 
ေတာင္းလာလွ်င္ ေပးရန္ ျပန္လည္ေျပာၾကားေလ၏။ ထုိအေၾကာင္းကို ဗန္းေမာ္ေစာ္ဘြားသိလွ်င္ ေဒါသ ထြက္ျပီး မုိင္းဆည္ျမိဳ႔စားကို သတ္ရန္ၾကိဳးစားရာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ တုိက္ခုိက္ၾကျပီး ဗန္းေမာ္ေစာ္ဘြား အသတ္ခံရေလသည္။ မုိင္းဆည္ျမိဳ႔စားလည္း ဗန္းေမာ္ေစာ္ဘြားရုပ္အေလာင္းႏွင့္တကြ သားသမီးမ်ားကို
ေညာင္ရမ္းမင္းထံ ပုိ႔ေဆာင္ေလ၏။ 

ေညာင္ရမ္းမင္းလည္းသေဘာေတာ္က်ျပီး ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ိဳးႏြယ္ထဲမွ ျဖစ္ေသာ စ၀္ဆုိင္လံုကို ဗန္းေမာ္ျမိဳ႔ 
ေပးကာ ေစာ္ဘြားအျဖစ္ခ်ီးေျမွာက္ေလ၏။ စစ္ပြဲျပီးလွ်င္ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္သို႔ ျပန္ျပီး စစ္အင္အားျပန္
ျဖည့္တင္းျပီး မုိးနဲနယ္ကို တုိက္ရန္ စစ္ျပင္ျပန္ေလသည္။ ေအဒီ ၁၆၀၃ ႏုိ၀င္ဘာလ တြင္ မုိးနဲ သုိ႔ စစ္အင္အား ေျခာက္ေသာင္းေက်ာ္ျဖင့္ ခ်ီတက္ျပန္ေလ၏။ 

မုိးနဲေစာ္ဘြားလည္း အလံုးအရင္းျဖင့္ ဆီးၾကိဳတုိက္ခုိက္ေလသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေညာင္ရမ္းမင္း၏ တပ္ကို မထုိးေဖာက္ႏုိင္ဘဲ စစ္ရူံးေလ၏။ျမိဳ႔ကိုရလွ်င္ ရဲမက္တုိ႔သည္ ျမိဳ႔ကို မီးတုိက္ၾကရာ မုိးနဲျမိဳ႔မွာ ျပာပံုအျဖစ္ သုိ႔ ေရာက္ရေလသည္။ ေညာင္ရမ္းမင္းလည္း ေစာ္ဘြားႏွင့္တကြ ဆင္ျမင္းေရႊေငြ တုိ႔ကို သိမ္းယူျပီး အင္း၀ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ျပန္ေတာ္မူေလ၏။
Share:

No comments:

Post a Comment