Skip to main content

လင္းဇင္းစား ႏွင့္ တုိက္ပြဲ

လင္းဇင္းမင္း ကုိတုိက္ရန္ မွဴးမတ္မ်ားမွ ပရိယာရ္အၾကံေပးၾကေလသည္၊ ထုိအၾကံမ်ားထဲတြင္ အမတ္မင္း ဗညားဒလ ၏ အၾကံကို ဘုရင့္ေနာင္မွ အလြန္သေဘာက်ေလ၏။ အၾကံမွာ ယုိးဒယားမင္းဘက္မွ ဘုရင့္ေနာင္ထံ ဓားစာခံအျဖစ္ ဆက္သ ထားေသာ ယုိးဒယားအမတ္ ကုိ လင္းဇင္းမင္းထံ စာျဖင့္ လႊတ္ေစမည္၊ ထုိစာကို ယုိးဒယားဘုရင္မွ ပုိ႔ဟန္ ျပဳမည္၊ ထုိအခါ လင္းဇင္းမင္းမွ ယံုျပီး ေရွ့သုိ႔ ရဲရဲ၀ံ၀ံ ခ်ီတက္လာမည္၊ ထုိအခါ ခံတပ္မေဆာက္ရဘဲ ေျမျပင္တုိက္ပြဲတြင္ ဘုရင့္တပ္ႏွင့္ ေတြ႔ကာ ဘုရင့္ေနာင္မွ ႏုိင္ေအာင္ တုိက္ႏုိင္မည္ စသျဖင့္ ဗညားဒလမွ ေလွ်ာက္ေလ၏။ 
ဘုရင့္ေနာင္လည္း ထုိအၾကံကို သေဘာက်ေလ၏။ဘုရင့္ေနာင္မွ ဗညားဒလအား ယုိးဒယားအမတ္ကို စည္းရံုးသိမ္းသြင္းရန္ အမိန္႔ေပးေလသည္။ ယုိးဒယားမင္းဘက္မွ ဓားစာခံအျဖစ္ ဆက္ခံရေသာ အမတ္လည္း ယုိးဒယားမင္းကို စိတ္နာၾကည္းထားသျဖင့္ ဗညားဒလ စည္းရုံးသိမ္းသြင္းေသာအခါ အမူေတာ္ကို ထမ္းမည္ဟု သစၥာခံေလသည္။ ဗညားဒလ၏ အၾကံအတုိင္း ယုိးဒယားအမတ္သည္ လင္းဇင္းမင္းထံ သြားေလ၏။

စာထဲတြင္ လင္းဇင္းမင္းအား ယုိးဒယားျမိဳ႔ေတာ္ကို အျမန္ခ်ီလာပါ၊ ေရာက္လွ်င္ အျပင္မွ တုိက္ပါ၊ ယုိးဒယားမင္းမွ ျမိဳ႔တံခါးဖြင့္ကာ ခႊ်န္းဖြင့္ကာ တုိက္မည္၊ ထုိအခါ ဘုရင့္ေနာင္တပ္မ်ား ခံႏုိင္မည္မဟုတ္ဟု ယုိးဒယားမင္းက စာေစသည္ အဟန္ျဖင့္ သြားေလ၏။ လင္းဇင္းမင္းလည္း ထုိစာထက္ လာပုိ႔သူမွာ ယုိးဒယားနန္းတြင္းရွိ ရာထူးၾကီးအမတ္တဦးျဖစ္သျဖင့္ ပုိမိုယံုၾကည္ကာ အျပင္းခ်ီတက္ေလ၏။ 

ဘုရင့္ေနာင္လည္း လင္းဇင္းမင္းတုိက္ရန္ အိမ္ေရွ့မင္းသားဦးေဆာင္ေသာ တပ္စု၊ မုိးေကာင္းေစာ္ဘြား တပ္၊ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားတပ္၊ အင္း၀ျမုိ႔စားတပ္၊ ညီေတာ္ ေတာင္ငူျမိဳ႔စားတပ္၊ တုိ႔ကို လင္းဇင္းမင္း ကုိ တုိက္ရန္ အျပင္းခ်ီေစေလ၏။ ဘုရင့္ေနာင္မွာမူ စစ္သည္ ငါးေသာင္းျဖင့္ ေနာက္တပ္မ ျပဳကာ ေနာက္မွ 
ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ခ်ီတက္ေလ၏။ ေအဒီ ၁၅၆၉  ဧျပီ ၂၃ တြင္ ယုိးဒယားျမိဳ႔ေတာ္မွ ခြာကာ လင္းဇင္းကုိ တုိက္ရန္ ခ်ီတက္ေလသည္။ 

အိမ္ေရွ့မင္းသားတပ္၊မုိးေကာင္းေစာ္ဘြားတပ္၊အင္း၀ျမိဳ႔စားတပ္ အစရွိသည့္ တာ၀န္က်ေသာ တပ္စုမ်ား သည္ လင္းဇင္းမင္းကို လက္ဦးအလ်င္အရရန္ စုိင္းျပင္းကာ မိမိတုိ႔လက္ေအာက္သားမ်ားကို လင္းဇင္းမင္း ခ်ီတက္လာသည့္ လမ္းကုိ အျပင္းစံုစမ္းၾကေလ၏။ နာလဗုိ႔အရပ္တြင္ ခ်ီလာသည္ဟု သတင္းရသည့္ႏွင့္ တပ္စုမ်ားသည္ အျပင္းခ်ီတက္ၾကေလသည္။ 

ထုိအခါ အျပင္းခ်ီတက္လာေသာ တပ္စုႏွင့္ လင္းဇင္းမင္းတပ္ကို ေတြ႔ၾကရာ လင္းဇင္းမင္းတပ္မွ စိန္ေျပာင္းၾကီးမ်ားျဖင့္ စတင္ပစ္ခတ္ေလ၏။ အင္း၀ျမိဳ႔စားသည္ မိမိတပ္ကို ေတာဘက္သုိ႔ ေကြ႔ေစျပီး လင္းဇင္းမင္းတပ္ကုိ ေဘးမွ ေဖာက္၀င္ကာ တုိက္ေလ၏။ လင္းဇင္းမင္းလည္း ရုတ္ရုတ္သဲသဲျဖစ္သျဖင့္ အျပင္းျပန္ခုခံေလသည္။ အိမ္ေရွ႔မင္း ႏွင့္ တျခား ျမိဳ႔စားမင္း မ်ားလည္း ထုိအျခင္းအရာျမင္လွ်င္ ဆင္ကို ခၽြန္းဖြင့္ကာ ၀င္တုိက္ေလ၏။ 

ေဘးပတ္ပတ္လည္မွ အျပင္းအထန္တုိက္ျခင္းခံရသျဖင့္ လင္းဇင္းမင္းမခံႏုိင္ေတာ့ဘဲ မိမိ၏တပ္ကို ေနာက္ ဆုတ္ရန္ အမိန္႔ေပးေလ၏။ လင္းဇင္းမင္းသည္ ယခု တပ္ကို ဆုတ္ေသာ္လည္း ဘုရင့္ေနာင္တပ္မ်ား အမွီ လုိက္လာႏုိင္သည္ကို သိသျဖင့္ အမတ္တဦးလႊတ္ကာ ဘုရင့္ေနာင္ထံ စာဆက္ေလ၏။ ထုိစာတြင္ ဘုရင့္ေနာင္အား သစၥာခံမည့္အေၾကာင္းကို စာျဖင့္ေပျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားသျဖင့္ ဘုရင့္ေနာင္မွ ယံုကာ မုိးလည္း ခ်ဳပ္သည့္ႏွင့္ မိမိ၏ တပ္မ်ားကို မလိုက္ရန္ အမိန္႔ေပးေလသည္။ 

လင္းဇင္းမင္းလည္း ဘုရင့္ေနာင္ႏွင့္တကြ ျမိဳ႔စားမင္းမ်ား တပ္ခ် ေနသည္ကို ၾကားသည္ႏွင့္ တညဥ့္လံုး လင္းဇင္းျမိဳ႔ေရာက္ေအာင္ ေျပးေလ၏။ ဘုရင့္ေနာင္လည္း တပ္ေတာ္ခ်ေနစဥ္ သားေတာ္ အိမ္ေရွ႔မင္းႏွင့္ တကြ ျမိဳ႔စားမ်ားကို ေခၚကာ လင္းဇင္းမင္းေျပးေအာင္ မည္သူတုိက္သနည္းဟု ေမးေလ၏။ ထုိအခါ အိမ္ေရွ႔မင္းမွ မိမိတုိက္သျဖင့္ ေျပးသည္၊ တျခား ျမိဳ႔စားမ်ားလည္း မိမိတုိ႔ တပ္ တုိက္ေသာေၾကာင့္ ေျပးသည္ ဟု ေအာင္ပြဲကို လုၾကေလ၏။ 

ဘုရင့္ေနာင္လည္း အျပင္းရယ္ေတာ္မူျပီး၊ ဖမ္းမိေသာ လင္းဇင္းအမတ္မ်ားကို ေခၚကာ မည္သူ တုိက္၍ အသင္တုိ႔ တပ္ပ်က္သနည္း ဟု ေမးရာ လင္းဇင္းအမတ္မ်ားမွ အသားညိဳညိဳ၊ ႏွင့္ ဆင္နီ စီးေသာ သူမွ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တပ္ကို ေလးစုကြဲေအာင္ တုိက္ေသာေၾကာင့္ ပ်က္ရသည္ဟု ေလွ်ာက္ထားေလ၏။ ဘုရင့္ေနာင္လည္း သားေတာ္အိမ္ေရွ႔မင္းႏွင့္တကြ ျမိဳ႔စားမ်ားကို စစ္၀တ္တန္ဆာမ်ား ၀တ္ေစကာ ဆင္စီး ေစလ်က္ လင္းဇင္းအမတ္မ်ားေရွ႔သုိ႔ တစ္ဦးခ်င္း ထြက္ေစေလသည္။ 

တစ္ဦးခ်င္းထြက္ရာ အင္း၀ျမိဳ႔စား အလွည့္အေရာက္တြင္ လင္းဇင္းအမတ္မ်ားသည္ တဲၾကား၊အံုၾကား လွ်ိဳးငံုကာ ေျပးၾကေလ၏။ ထုိအခါ ဘုရင့္ေနာင္မွ သေဘာအလြန္က်ကာ ရယ္ေမာလ်က္ အေမာင္အင္း၀ စား ပြဲေပတည္း ဟု ဆုိျပီး မိမိ၏ ေရႊစားေတာ္ခြက္၊ ေရႊကြမ္းခြက္၊ လက္ေကာက္ေတာ္၊လက္စြပ္ ႏွင့္ လင္းဇင္းသား၊သူ အေယာက္တစ္ရာ ၊ ဆင္တစ္ဆယ္၊ျမင္း ႏွစ္ဆယ္ ခ်ီးျမင့္ေလ၏။ သားေတာ္ အိမ္ေရွ႔မင္း ႏွင့္ တကြ က်န္ရွိေသာ ျမိဳ႔စားမ်ားကိုလည္း တန္ရာတန္ရာ ဆုကို ခ်ီးျမင့္ေလသည္။

Comments

Popular posts from this blog

ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ကို မ်ိဴ းျဖဳတ္မည့္သူ

မယ္ႏု သည္ အင္း၀တြင္ ေမြးဖြားသူျဖစ္ျပီး ဖခင္မွာ ေထာင္မွဴ းၾကီး ဦးလႊတ္ ျဖစ္၏။ ေမြးခ်င္း ၂ ေယာက္ရွိျပီး အစ္ကိုျဖစ္သူမွာ ေမာင္အုိ ျဖစ္သည္။ မယ္ႏု ငယ္စဥ္က မိသားစု ခရီးထြက္ၾကရာ လမ္းခရီး တခု တြင္ အနားယူ ၾက၏။ မယ္ႏု မွ ထမင္းဟင္းခ်က္ တာ၀န္ယူကာ လူၾကီးမ်ားကို ျပဳစုသည္။ နံနက္လင္းေသာ္ သူ ထမင္းခ်က္သည္ ေနရာတြင္ မူိပြင့္ၾကီး တခု လွပစြာ ေပါက္ေရာက္ေနသျဖင့္ သတင္းျပန္႔ကာ အနီးအနားမွ ရြာသား၊ရြာသူ မ်ား ရင္သပ္ရူေမာစြာ လာေရာက္ ၾကည့္ရူၾကကုန္သည္။

ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု

နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ရည္မွန္းခ်က္ အလြန္ၾကီးသူျဖစ္ျပီး အလြန္လည္း ထက္ျမက္သူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ဒါန အလွဴ မ်ားကုိ ရက္ေရာစြာ လွဴ ဒါန္းေလ့ရွိ၏။ ( တခ်ိဴ ႔ ဆရာမ်ားကမူ ႏုိင္ငံေရး ျပည္သူမ်ား ၏ ေထာက္ခံမူ ကုိ ရခ်င္လုိ႔ လွဴ ဒါန္းမူေတြ လုပ္ေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ခ်ၾက၏။ ) အထူးသျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ကို ဘၾကီးေတာ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု တုိ႔က နန္းျမိဳ ႔တြင္း အုတ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ကို လွဴ ဒါန္းကာ ကုိးကြယ္ထား၏။

မယ္ႏု ႏွင့္ ေမာင္အို အုပ္စု တန္ခုိးထြားျခင္း

ဘၾကီးေတာ္၏ နန္းတက္ပြဲကုိ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ ျမိဳ ႔စားမ်ား ၊ ေစာ္ဘြားမ်ား တက္ေရာက္ၾကျပီး လက္ေဆာင္ မ်ားစြာ ဆက္သၾကေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ မဏိပူရေစာ္ဘြားမွာမူ တက္ေရာက္ျခင္း မရွိသည့္အျပင္ သံအမတ္ ကုိလည္း လႊတ္ျခင္းမရွိသျဖင့္ ပုန္ကန္သည္ဟု ဘၾကီးေတာ္ မွ ယူဆေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မဏိပူရ ကုိ စစ္ခင္းရန္ ျပင္ဆင္ေစေလသည္။