Skip to main content

ေရႊနန္းေၾကာ့ရွင္နရပတိ နတ္ရြာစံျခင္း

ေရႊနန္းေၾကာ့ရွင္နရပတိသည္ မုိးညွင္းေစာ္ဘြားကုိ မိမိတစ္ႏုိင္ငံတည္း တုိက္လွ်င္ အင္အားမမွ်မွန္း သိသျဖင့္ မဟာမိတ္ျဖစ္ေသာ အုန္းေပါင္ေစာ္ဘြားထံစစ္ကူေတာင္းေလ၏။ အုန္းေပါင္ေစာ္ဘြားလည္း စစ္ကူေတာင္းစာ ေရာက္သည္ႏွင့္ အင္အားအလံုးအရင္းျဖင့္ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ခ်ီတက္လာေလ၏။ 
နရပတိသည္ မင္းခန္းမင္းနားျဖင့္ ၾကိဳဆုိကာ မုိးညွင္းေစာ္ဘြားအား ျပန္လည္ခုခံရန္ ေဆြးေႏြးေလသည္။ ထုိသုိ႔ လႊတ္ေတာ္တြင္ ေဆြးေႏြးေနစဥ္ မုိးညွင္းေစာ္ဘြားႏွင့္ ျပည္စား ပူးေပါင္းတပ္မ်ား ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ အျပင္းခ်ီတက္လာျပီး ျမိဳ႔ရြာမ်ားကို သိမ္းပုိက္ေနေၾကာင္း သတင္းပုိ႔ေလ၏။ ေရႊနန္းေၾကာ့ရွင္လည္း သက္ေတာ္ရွည္ေက်ာ္ထင္ ႏွင့္ ေနမ်ိဴးေက်ာ္ထင္ တုိ႔ကို စစ္အင္အား သံုးေသာင္း၊ တုိက္ဆင္ ၄ ရာ၊ ျမင္း ၃ ေထာင္ျဖင့္ အလ်င္ခ်ီတက္ေစျပီး ေက်ာက္တစ္လံုးမွ ခုခံေစေလသည္။

ေရႊနန္းေၾကာ့ရွင္နရပတိလည္း ေနာက္မွ ခ်ီတက္ရန္ အင္း၀တပ္မ်ားကို စီစဥ္ေလ၏။  မုိးညွင္းေစာ္ဘြား၏ သားေတာ္ျဖစ္ေသာ စ၀္ေဆဟန္ဖ(သုိဟန္ဘြား) သည္လည္း စစ္အင္အားအမ်ားအျပားျဖင့္ ေရွ႔မွ ခ်ီတက္လာရာ သက္ေတာ္ရွည္ေက်ာ္ထင္ ႏွင့္ ေနမ်ိဴးေက်ာ္ထင္ တပ္မ်ားရွိရာ ေက်ာက္တစ္လံုးသုိ႔ ေရာက္ 
ေသာ္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အျပင္းအထန္ တုိက္ၾကေလသည္။ေက်ာက္တစ္လံုးခံတပ္ မခံႏုိင္ဘဲ က်ေလသည္။  

ဆင္စီးခ်င္းထုိးေနပံု

ခံတပ္က်လွ်င္ လက္က်န္အင္း၀တပ္တုိ႔လည္း ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ဆုတ္ေလသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္တြင္ ရွိေနေသာ ဘုရင္နရပတိႏွင့္ အုန္းေပါင္ေစာ္ဘြားတုိ႔သည္ ေက်ာက္တစ္လံုးခံတပ္ က်ေသာ သတင္းၾကားလွ်င္ ေနျပည္ေတာ္တြင္ မေန၀ံ့ေသာေၾကာင့္ မွဴးမတ္၊ေဆြမ်ိဳးမ်ား ႏွင့္ ေရႊေငြရတနာ မ်ားကို လွည္းေပၚအျပည့္တင္ကာ ေနျပည္ေတာ္မွ ဆုတ္ခြာေလ၏။ 

မုိးညွင္းေစာ္ဘြားတပ္မ်ားလည္း အင္း၀ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ခ်ီတက္လာလွ်င္ ျမိဳ႔တံခါးမွာ ဖြင့္လ်က္ရွိျပီး ျမိဳ႔တြင္း ရွိ လူသူမ်ားလည္း ေျခာက္ကပ္လ်က္ရွိေနေလသည္။ အင္း၀ဘုရင္နရပတိ ျမိဳ႔မွ ဆုတ္သြားေၾကာင္း သိလွ်င္ ျပည္စားအား အင္း၀ပလႅင္တြင္ ဘိသိတ္ခံေစျပီး ဘုရင္အျဖစ္ တင္ေျမွာက္ေပးကာ၊ မိမိဖမ္းထား ေသာ အင္း၀တပ္သားသံု႔ပန္းမ်ားကိုလည္း လႊတ္ေပးျပီး စစ္ကုိင္းဘက္သုိ႔ ျပန္လည္ ခ်ီတက္ ကာ မုိးညွင္းသုိ႔ ျပန္လည္ ခ်ီတက္သြားေလ၏။

ျပည္စားလည္း အင္း၀တြင္ မေနလုိသျဖင့္ ျပည္သုိ႔ ျပန္လည္ စုန္ဆင္းေလသည္။ ထုိသတင္းကို 
ေရႊနန္းေၾကာ့ရွင္ၾကားလွ်င္ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ျပန္ရန္ စီစဥ္ေလသည္။ ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ျပန္ေရာက္ လွ်င္ စစ္အင္အားကို ျပန္လည္ျဖည့္တင္းျပီး ရိကၡာမ်ားကိုလည္း ျဖည့္တင္းေလ၏။

ေအဒီ ၁၅၂၆ ေရာက္ေသာ္ မုိးညွင္းေစာ္ဘြားမွ ထပ္မံ ခ်ီတက္လာ၏။ မုိးညွင္းတပ္မ်ား ဟန္လင္းသုိ႔ ေရာက္ မွ သတင္းရသျဖင့္ နရပတိလည္း အလ်င္အျမန္ အုန္းေပါင္ေစာ္ဘြားထံ စစ္ကူေတာင္းေစျပီး၊ မိမိသားေတာ္ အိမ္ေရွ့မင္းသား အား စစ္အင္အား သံုးေသာင္းျဖင့္ ပုခန္းၾကီးတြင္ ခံေစေလသည္။ အိမ္ေရွ႔မင္းသား ပုခန္းၾကီးတြင္ တပ္ခ်ျပီး မုိးညွင္းရွမ္းတုိ႔ သိမ္းပုိက္ထားေသာ အျမင့္၊ဗဒံု၊ကမ္းနဲ စသည့္ ျမိဳ႔မ်ားကို ျပန္လည္ တုိက္ခုိက္ သိမ္းယူေလသည္။ ကမ္းနီတြင္ တပ္စခန္းခ်ေနစဥ္ အျပင္းဖ်ားျပီး နတ္ရြာစံေလ၏။

မွဴးမတ္၊တပ္မွဴးတုိ႔လည္း အိမ္ေရွ႔မင္းသား လြန္သျဖင့္ ပုခန္းၾကီးသုိ႔ ျပန္လည္ ဆုတ္ေလသည္။ မုိးညွင္းေစာ္ဘြားလည္း ဟန္လင္းမွ စစ္ကုိင္းသုိ႔ ခ်ီတက္ျပီး ေက်ာက္တလံုးတြင္ တပ္ခ်ေလ၏။ ထုိမွ အင္း၀ ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ခ်ီတက္ကာ ၀ုိင္းရံထားေလသည္။ ေရႊနန္းရွင္ နရပတိလည္း အုန္းေပါင္မွ စစ္ကူ မေရာက္ေသးသျဖင့္ ျမိဳ ႔ကို အခုိင္ျပဳကာ ျမိဳ႔တြင္းမွ ခုခံရန္ ျပင္ဆင္ေလသည္။ 

ေနာက္ေန႔ မနက္တြင္ မုိးညွင္းတပ္မ်ားသည္ အလံုးအရင္းျဖင့္ အင္း၀ျမိဳ႔ရုိးသုိ႔ ေလွကားေထာင္တက္ 
ေလသည္။ အင္း၀ျမိဳ႔မွ ေျပာင္းေသနတ္မ်ားျဖင့္ အျပင္းအထန္ ျပန္လည္ပစ္ခတ္ေသာ္လည္း မုိးညွင္းတပ္သား မ်ား ေနာက္ဆုတ္ျခင္းမရွိဘဲ ျမိဳ႔ရုိးေပၚသုိ႔ တက္ႏုိင္ေလသည္။ မုိးညွင္းတပ္မ်ား အင္း၀ျမိဳ႔ရိုး ေပၚသုိ႔ ေရာက္ကာ တုိက္ခုိက္ေနသည္ကို ေရႊနန္းရွင္ နရပတိျမင္လွ်င္ ေဒါသထြက္ကာ
 ျမိဳ႔တံခါးကို ဖြင့္ေစကာ ဆင္ျဖင့္ ထြက္ေတာ္မူေလသည္။ 

မုိးညွင္းေစာ္ဘြားသားေတာ္ စ၀္ေဆဟန္ဖ(သုိဟန္ဘြား) လည္း ဆင္ျဖင့္ ေရႊနန္းရွင္ကို စီးခ်င္းထုိးေလ၏။ ထုိသုိ႔ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အျပင္းအထန္ တုိက္ခုိက္ရင္း ေရႊနန္းရွင္နရပတိ ရူံးကာ ဆင္ေပၚတြင္ နတ္ရြာစံေလ သည္။ နန္းေတာ္ရွိ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္တုိ႔လည္း ဘုရင္က်သည့္သတင္းၾကားလွ်င္ ရုပ္ဖ်က္ကာ ေတာင္ငူ သုိ႔ စုန္ေျပးၾကေလ၏။ အင္း၀ဘုရင္နရပတိ က်သည့္ႏွစ္တြင္ ဟံသာ၀တီတြင္လည္း ဘုရင္ဗညားရံ နတ္ရြာ စံကာ သားေတာ္ သုရွင္တကာရြတ္ပိ မင္းျဖစ္ေလ၏။ မုိးညွင္းေစာ္ဘြားလည္း အင္း၀ေနျပည္ေတာ္ကို ျပန္လည္ ျပဳျပင္ကာ သားေတာ္ျဖစ္ေသာ စ၀္ေဆဟန္ဖ(သုိဟန္ဘြား) အား ဘုရင္အျဖစ္ တင္ေျမွာက္ေပးေလ၏။ 

Comments

Popular posts from this blog

ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ကို မ်ိဴ းျဖဳတ္မည့္သူ

မယ္ႏု သည္ အင္း၀တြင္ ေမြးဖြားသူျဖစ္ျပီး ဖခင္မွာ ေထာင္မွဴ းၾကီး ဦးလႊတ္ ျဖစ္၏။ ေမြးခ်င္း ၂ ေယာက္ရွိျပီး အစ္ကိုျဖစ္သူမွာ ေမာင္အုိ ျဖစ္သည္။ မယ္ႏု ငယ္စဥ္က မိသားစု ခရီးထြက္ၾကရာ လမ္းခရီး တခု တြင္ အနားယူ ၾက၏။ မယ္ႏု မွ ထမင္းဟင္းခ်က္ တာ၀န္ယူကာ လူၾကီးမ်ားကို ျပဳစုသည္။ နံနက္လင္းေသာ္ သူ ထမင္းခ်က္သည္ ေနရာတြင္ မူိပြင့္ၾကီး တခု လွပစြာ ေပါက္ေရာက္ေနသျဖင့္ သတင္းျပန္႔ကာ အနီးအနားမွ ရြာသား၊ရြာသူ မ်ား ရင္သပ္ရူေမာစြာ လာေရာက္ ၾကည့္ရူၾကကုန္သည္။

ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု

နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ရည္မွန္းခ်က္ အလြန္ၾကီးသူျဖစ္ျပီး အလြန္လည္း ထက္ျမက္သူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ဒါန အလွဴ မ်ားကုိ ရက္ေရာစြာ လွဴ ဒါန္းေလ့ရွိ၏။ ( တခ်ိဴ ႔ ဆရာမ်ားကမူ ႏုိင္ငံေရး ျပည္သူမ်ား ၏ ေထာက္ခံမူ ကုိ ရခ်င္လုိ႔ လွဴ ဒါန္းမူေတြ လုပ္ေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ခ်ၾက၏။ ) အထူးသျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ကို ဘၾကီးေတာ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု တုိ႔က နန္းျမိဳ ႔တြင္း အုတ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ကို လွဴ ဒါန္းကာ ကုိးကြယ္ထား၏။

မယ္ႏု ႏွင့္ ေမာင္အို အုပ္စု တန္ခုိးထြားျခင္း

ဘၾကီးေတာ္၏ နန္းတက္ပြဲကုိ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ ျမိဳ ႔စားမ်ား ၊ ေစာ္ဘြားမ်ား တက္ေရာက္ၾကျပီး လက္ေဆာင္ မ်ားစြာ ဆက္သၾကေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ မဏိပူရေစာ္ဘြားမွာမူ တက္ေရာက္ျခင္း မရွိသည့္အျပင္ သံအမတ္ ကုိလည္း လႊတ္ျခင္းမရွိသျဖင့္ ပုန္ကန္သည္ဟု ဘၾကီးေတာ္ မွ ယူဆေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မဏိပူရ ကုိ စစ္ခင္းရန္ ျပင္ဆင္ေစေလသည္။