Skip to main content

ဟံသာ၀တီသုိ႔ မင္းေခါင္ စစ္ထပ္မံ ခ်ီျခင္း

ဟံသာ၀တီစစ္ပြဲကို မေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ ဘုရင္မင္းေခါင္သည္ သကၠရာဇ္ (၇၇၁) ေအဒီ ၁၄၀၉ တြင္ သားေတာ္ သီဟသူကို စစ္ကုိင္းျမိဳ႔ကို ေပးသနားသည္။ အထိန္းေတာ္ ငခင္ညိဳကိုလည္း ေတာင္ငူျမိဳ႔ကို ေပး သနားေတာ္မူသည္။ ( အထိန္းေတာ္ ငခင္ညိဳမွာ ဟံသာ၀တီမွ တပ္ခြာစဥ္က လကြန္းအိန္ကို ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္ တုိက္ခုိက္ခုခံေသာေၾကာင့္ အထိန္းေတာ္ဘ၀မွ နယ္စားမင္း ဘ၀ သုိ႔ ေရာက္သြားျခင္းျဖစ္သည္)။ ထုိသုိ႔ စစ္ရူံးေသာ္လည္း မင္းေခါင္သည္ လက္မေလ်ာ့ေသး ဟံသာ၀တီကို သိမ္းရန္ စိတ္ျပင္းျပေနေသးသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းတုိင္း စစ္မည္သုိ႔ တုိက္မည္ကိုသာ ေဆြးေႏြးေလသည္။

ရမည္းသင္းစားလည္း စစ္တုိက္ဖုိ႔အေရးကို ေထာက္ခံေလသည္။ က်န္အမတ္မ်ားမွာမူ ေမာရွမ္းမင္းမ်ား ( သ်ွမ္း ေစာ္ဘြားမ်ား) ကို စစ္ကူလႊတ္ရန္ စည္းရုံးႏုိင္လ်ွင္ အင္အားပုိေတာင့္တင္းမည္ဟု ေလ်ွာက္တင္ၾက
ျပန္သည္။ ( ထုိစဥ္က အင္း၀မွာ မုိးညွင္း၊မုိးေကာင္း၊စသည့္ ယခုကခ်င္ျပည္နယ္တစ္၀ုိက္ ႏွင့္ သီေပါ တစ္၀ုိက္ ကို အစုိးရေသာ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားနဲ႔ သံအရ အဆက္အသြယ္ရွိၾကသည္။ )  ဘုရင္မင္းေခါင္လည္း ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားကို သံမ်ားေစလႊတ္ျပီး စစ္ကူလႊတ္ရန္ ေတာင္းရာ ရွမ္းဘက္မွ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ စစ္ကူ လႊတ္သျဖင့္ ရွမ္းမ်ားႏွင့္ စစ္မျဖစ္လုိက္ရဘဲ အင္အားပုိမုိ ေတာင့္တင္းလာေလသည္။

ထုိေနာက္ ဘုရင္မင္းေခါင္သည္ ၁၇ ႏွစ္သာ ရွိေသးသည့္ သားငယ္ မင္းရဲေက်ာ္စြာကို အင္း၀ျမိဳ႔ကို ေစာင့္
ေစျပီး သားေတာ္ သီဟသူ ႏွင့္ စစ္သူၾကီးမ်ားျဖင့္ ဟံသာ၀တီသုိ႔ စုန္ဆင္း စစ္ျပဳရန္ စီစဥ္ေလသည္။ သားေတာ္ သီဟသူကို ရိကၡာ တပ္ကို ၾကီးၾကပ္ေစျပီး ယခင္ စစ္ခ်ီရာတြင္ ျပဳခဲ့သည့္ အမွားမ်ားကို ေနာက္ ထပ္ မျပဳမိေအာင္ စီရင္ ေဆာင္ရြက္ျပီး ဟံသာ၀တီသုိ႔ ခ်ီတက္လေလ၏။

ဟံသာ၀တီပုိင္နယ္သုိ႔ ေရာက္လွ်င္ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း ဆီးၾကိဳတုိက္ခုိက္ေလ၏။ မင္းႏွစ္ပါး စီးခ်င္းထုိးရာ မင္းေခါင္၏ ဆင္မွာ အားမတန္သျဖင့္ ေနာက္ဆုတ္ေလရာ ရာဇာဓိရာဇ္မွ လုိက္ေလသည္။ ထုိစဥ္ အုန္းေဘာင္ေစာ္ဘြား သုိေၾကာင္ဘြား(ရွမ္း) မွ ျမင္သျဖင့္ မိမိဆင္ျဖင့္ ခၽြန္းဖြင့္ကာ ရာဇာဓိရာဇ္ျဖင့္ စီးခ်င္း ထုိးေလသည္။ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း အားမတန္ေသာေၾကာင့္ ဆုတ္ေလသည္။ ဟံသာ၀တီဘက္မွလည္း မိမိ တုိ႔ ဘုရင္ ဆုတ္သည္ျမင္သျဖင့္ ဆင္အမ်ားျဖင့္ ၀င္တုိက္ေလရာ အလံုးအလံုး အေထြးေထြး ျဖစ္ကုန္ေလ သည္။ အင္း၀ဘက္မွလည္း အေျမာက္၊ စိန္ေျပာင္းမ်ားျဖင့္ အဆက္အျပတ္ ပစ္ခတ္ေလရာ ဟံသာ၀တီ တပ္မ်ား ဆုတ္ျပီး ခံတပ္ေဆာက္ျပီး ခံစစ္အျဖစ္ တည္ေနေလသည္။ ဘုရင္မင္းေခါင္လည္း ဟံသာ၀တီတြင္ ငါးလ ေလာက္ေနျပီး မုိးက်ခါနီးသျဖင့္ အင္း၀ သုိ႔ ျပန္ေလသည္။

ေနျပည္ေတာ္ျပန္ေရာက္ေသာ္ သားေတာ္မင္းရဲေက်ာ္စြာမွ ခမည္းေတာ္ကို နားေတာ္ေလ်ွာက္ေလသည္။ ခမည္းေတာ္ စစ္ ႏွစ္ၾကိမ္ခ်ီရာတြင္ အရူံးႏွင့္သာ ရင္ဆုိင္ရသည္။ သုိ႔ေၾကာင့္ မိမိကုိယ္ တုိင္ စစ္ကို စီရင္ျပီး ခ်ီတက္မည္ဟု ရဲ၀င့္စြာ ေလ်ွာက္တင္ေလရာ အင္း၀နန္းေတာ္ တခုလံုး လန္႔ရေလသည္။ ပံုမွန္ဆုိလ်ွင္ သားေတာ္ မွ ခမည္းေတာ္ကို ထုိသုိ႔ ေလ်ွာက္လ်ွင္ ရာဇ အမ်က္သင့္ျပီး ေထာင္က်ႏုိင္ေလသည္။ သုိ႔ေသာ္ မင္းေခါင္မွာမူ သားေတာ္ေလ်ွာက္တင္ပံုကို သေဘာက်ျပီး လုပ္ေစ ဟု ခြင့္ျပဳေလသည္။

သုိ႔ျဖင့္ အသက္ငယ္ငယ္ေလးသာ ရွိေသးေသာ မင္းရဲေက်ာ္စြာမွာ စစ္ေသနာပတိျဖစ္လာေလေတာ့ သည္။

Comments

Popular posts from this blog

ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ကို မ်ိဴ းျဖဳတ္မည့္သူ

မယ္ႏု သည္ အင္း၀တြင္ ေမြးဖြားသူျဖစ္ျပီး ဖခင္မွာ ေထာင္မွဴ းၾကီး ဦးလႊတ္ ျဖစ္၏။ ေမြးခ်င္း ၂ ေယာက္ရွိျပီး အစ္ကိုျဖစ္သူမွာ ေမာင္အုိ ျဖစ္သည္။ မယ္ႏု ငယ္စဥ္က မိသားစု ခရီးထြက္ၾကရာ လမ္းခရီး တခု တြင္ အနားယူ ၾက၏။ မယ္ႏု မွ ထမင္းဟင္းခ်က္ တာ၀န္ယူကာ လူၾကီးမ်ားကို ျပဳစုသည္။ နံနက္လင္းေသာ္ သူ ထမင္းခ်က္သည္ ေနရာတြင္ မူိပြင့္ၾကီး တခု လွပစြာ ေပါက္ေရာက္ေနသျဖင့္ သတင္းျပန္႔ကာ အနီးအနားမွ ရြာသား၊ရြာသူ မ်ား ရင္သပ္ရူေမာစြာ လာေရာက္ ၾကည့္ရူၾကကုန္သည္။

ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု

နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ရည္မွန္းခ်က္ အလြန္ၾကီးသူျဖစ္ျပီး အလြန္လည္း ထက္ျမက္သူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ဒါန အလွဴ မ်ားကုိ ရက္ေရာစြာ လွဴ ဒါန္းေလ့ရွိ၏။ ( တခ်ိဴ ႔ ဆရာမ်ားကမူ ႏုိင္ငံေရး ျပည္သူမ်ား ၏ ေထာက္ခံမူ ကုိ ရခ်င္လုိ႔ လွဴ ဒါန္းမူေတြ လုပ္ေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ခ်ၾက၏။ ) အထူးသျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ကို ဘၾကီးေတာ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု တုိ႔က နန္းျမိဳ ႔တြင္း အုတ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ကို လွဴ ဒါန္းကာ ကုိးကြယ္ထား၏။

မယ္ႏု ႏွင့္ ေမာင္အို အုပ္စု တန္ခုိးထြားျခင္း

ဘၾကီးေတာ္၏ နန္းတက္ပြဲကုိ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ ျမိဳ ႔စားမ်ား ၊ ေစာ္ဘြားမ်ား တက္ေရာက္ၾကျပီး လက္ေဆာင္ မ်ားစြာ ဆက္သၾကေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ မဏိပူရေစာ္ဘြားမွာမူ တက္ေရာက္ျခင္း မရွိသည့္အျပင္ သံအမတ္ ကုိလည္း လႊတ္ျခင္းမရွိသျဖင့္ ပုန္ကန္သည္ဟု ဘၾကီးေတာ္ မွ ယူဆေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မဏိပူရ ကုိ စစ္ခင္းရန္ ျပင္ဆင္ေစေလသည္။