Skip to main content

ကေလးစား နွင့္ မုိးညွင္းစား အေရးအခင္း

ေအဒီ ၁၃၇၀ တြင္ ကေလး ႏွင့္ မုိးညွင္းတုိ႔ တုိက္ၾကေလသည္။ ထုိတြင္ ကေလးကလည္း သူကို႔ ကူလ်ွင္ မုိးညွင္းကို ေပးမည္။ မုိးညွင္းကလည္း သူ႔ကို ကူလွ်င္ ကေလးကို ေပးမည္စသျဖင့္ မင္းၾကီးစြာထံ စစ္ကူ ေတာင္းေလ၏။

မင္းၾကီးစြာလည္း အမတ္စည္းတပစ္ ကို ေခၚကာ တုိင္ပင္ေလသည္။ စည္းတပစ္လည္း " မင္းၾကီး အလ်င္မလုိ ပါနွင့္ သည္အေရးသည္ ဘီလူးတုိင္လု အေရးကဲ့သုိ႔ အလ်င္မလုိသင့္၊ အေနွးျပဳေကာင္း၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ထုိျပည္ေထာင္ႏွစ္ခုကို သူတုိ႔သာ တုိက္ေစလိမ့္မည္။ ၾကက္ႏွစ္ေကာင္ ခြပ္ျပီး ပင္ပန္းမွ လယ္သမား စားသကဲ့သုိ႔။ ထုိျပည္ေထာင္ႏွစ္ခု စစ္တုိက္လ်က္ ပင္ပန္းလ်ွင္ မင္းၾကီးမွာ ျပည္ေထာင္ ႏွစ္ခုကို အလ်င္တကူ သိမ္းႏုိင္ပါသည္။ ” ဟု ေလ်ွာက္ရာ မင္းၾကီးစြာလည္း သေဘာက်သျဖင့္  စည္းတပစ္ ေလ်ွာက္သည့္အတုိင္း စစ္ကူကို ျဖည္းျဖည္းသာ ခ်ီတက္သြားေလသည္။

စစ္ေျမျပင္တြင္ ႏွစ္ျပည္ေထာင္ေသာ စစ္တပ္မွာ စစ္ေၾကာင့္ ပင္ပန္းေနသျဖင့္ မင္းၾကီးစြာသည္ ႏွစ္ျပည္ေထာင္ စစ္တပ္ကို အလြယ္တကူ သိမ္းပုိက္ေလသည္။ ထုိသုိ႔ျဖင့္ မုိးညွင္း နွင့္ ကေလးတုိ႔မွာ မင္းၾကီး စြာလက္ေအာက္ ေရာက္ရေလသည္။

Comments

Popular posts from this blog

ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ကို မ်ိဴ းျဖဳတ္မည့္သူ

မယ္ႏု သည္ အင္း၀တြင္ ေမြးဖြားသူျဖစ္ျပီး ဖခင္မွာ ေထာင္မွဴ းၾကီး ဦးလႊတ္ ျဖစ္၏။ ေမြးခ်င္း ၂ ေယာက္ရွိျပီး အစ္ကိုျဖစ္သူမွာ ေမာင္အုိ ျဖစ္သည္။ မယ္ႏု ငယ္စဥ္က မိသားစု ခရီးထြက္ၾကရာ လမ္းခရီး တခု တြင္ အနားယူ ၾက၏။ မယ္ႏု မွ ထမင္းဟင္းခ်က္ တာ၀န္ယူကာ လူၾကီးမ်ားကို ျပဳစုသည္။ နံနက္လင္းေသာ္ သူ ထမင္းခ်က္သည္ ေနရာတြင္ မူိပြင့္ၾကီး တခု လွပစြာ ေပါက္ေရာက္ေနသျဖင့္ သတင္းျပန္႔ကာ အနီးအနားမွ ရြာသား၊ရြာသူ မ်ား ရင္သပ္ရူေမာစြာ လာေရာက္ ၾကည့္ရူၾကကုန္သည္။

ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု

နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ရည္မွန္းခ်က္ အလြန္ၾကီးသူျဖစ္ျပီး အလြန္လည္း ထက္ျမက္သူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ဒါန အလွဴ မ်ားကုိ ရက္ေရာစြာ လွဴ ဒါန္းေလ့ရွိ၏။ ( တခ်ိဴ ႔ ဆရာမ်ားကမူ ႏုိင္ငံေရး ျပည္သူမ်ား ၏ ေထာက္ခံမူ ကုိ ရခ်င္လုိ႔ လွဴ ဒါန္းမူေတြ လုပ္ေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ခ်ၾက၏။ ) အထူးသျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ကို ဘၾကီးေတာ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု တုိ႔က နန္းျမိဳ ႔တြင္း အုတ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ကို လွဴ ဒါန္းကာ ကုိးကြယ္ထား၏။

မယ္ႏု ႏွင့္ ေမာင္အို အုပ္စု တန္ခုိးထြားျခင္း

ဘၾကီးေတာ္၏ နန္းတက္ပြဲကုိ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ ျမိဳ ႔စားမ်ား ၊ ေစာ္ဘြားမ်ား တက္ေရာက္ၾကျပီး လက္ေဆာင္ မ်ားစြာ ဆက္သၾကေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ မဏိပူရေစာ္ဘြားမွာမူ တက္ေရာက္ျခင္း မရွိသည့္အျပင္ သံအမတ္ ကုိလည္း လႊတ္ျခင္းမရွိသျဖင့္ ပုန္ကန္သည္ဟု ဘၾကီးေတာ္ မွ ယူဆေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မဏိပူရ ကုိ စစ္ခင္းရန္ ျပင္ဆင္ေစေလသည္။