Skip to main content

ငါးစီးရွင္ေက်ာ္စြာ

ခမည္းေတာ္နတ္ရြာစံျပီးေနာက္ ေက်ာ္စြာသည္ ပင္လယ္ျမိဳ႔တြင္ နန္းတက္ေလသည္။ နန္းတက္ျပီး မၾကာမီ ဆင္ျဖဴ ငါးစီးရေလသည္။ ထုိအေၾကာင္းကို ေနာင္ေတာ္ၾကားေသာ္ ညီေတာ္ကို နန္းအပ္ျပီး မိမိမွာမူ ေတာထြက္ေလသည္။ ေနာင္ေတာ္ဥဇနာမင္းသည္ သက္ေတာ္ ၄၂ တြင္ နန္းဆင္းေလသည္။


ေနာင္ေတာ္နန္းဆင္းေသာ္ ေက်ာ္စြာသည္ သကၠရာဇ္ ၇၀၄ တြင္ စစ္ကိုင္းမွတပါး က်န္ ခမည္းေတာ္ပိုင္ နယ္ေျမမ်ားကို သိမ္းျပီး မင္းလုပ္ေလသည္။ စစ္ကိုင္းတြင္ ညီေတာ္ အသခၤယေစာယြမ္းမွ မင္းလုပ္ ေနေလသည္။ ဆင္ျဖဴငါးစီးရျပီး ငါးစီးရွင္ေက်ာ္စြာဟု အမည္တြင္ေလသည္။ မင္းျပဳျပီး မၾကာေသာ္ႏွစ္တြင္ နတ္ျမင္းကဲ့သုိ႔ ျမန္ေသာ သိေႏၵာျမင္းကို ရေလသည္။

တေန႔လ်ွင္ ေက်ာ္စြာသည္ စစ္ကိုင္းကို သိမ္းပုိက္လုိေသာ္ေၾကာင့္ အသခၤယေစာယြမ္းရွိရာကို သူရဲေကာင္း ငခင္ညိဳလႊတ္ျပီး လုပ္ၾကံခုိင္းေလသည္။ ငခင္ညိဳလည္း သခင္ခုိင္းသည့္အတုိင္း သြားေလရာ အေျခအေနမေပး သျဖင့္ ျမိဳ႔ျပင္တြင္ ၃ ရက္တိတိ အစာမစားရဘဲ အခြင့္ေကာင္းကို ေစာင့္ေနေလသည္။ အခြင့္သာေသာ္ ျမိဳ႔ထဲသုိ႔ ၀င္ေလသည္။

နန္းေတာ္သို႔၀င္မိေသာ္ နန္းတင္ေသာထမင္းကိုေတြ႔ျပီး ဗိုလ္အလြန္ဆာသျဖင့္ စားမိေလသည္။ ထုိေနာက္ အသခၤယေစာယြမ္း စက္ေတာ္ေခၚရာအေဆာင္သုိ႔သြားေလသည္။ ေခါင္းရင္းက ရပ္ျပီး ဤသုိ႔ စဥ္းစား ေလသည္။ “ သည္မင္းသည္ ယေန႔တြင္ ငါ၏ ထမင္းရွင္ျဖစ္ေလျပီ၊ ထမင္းရွင္ကို ျပစ္မွားေသာ္ သံသရာတြင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေသရမည္ျဖစ္သည္၊ သည္မင္းကို မသတ္၍ ျပန္ေသာ္ တစ္ခါသာေသရမည္၊ ” ဟုေတြးျပီး အသခၤယေစာယြမ္းကို တစ္စီးရွင္သီဟသူ ခ်ီးျမင့္စားေသာ ရတနာေက်ာက္စီဓားကိုသာ ယူခဲ့ျပီး နန္းျမိဳ႔သုိ႔ ျပန္ခဲ့ေလသည္။

နန္းေတာ္သုိ႔ေရာက္လ်ွင္ မိမိထင္ျမင္ပံုကို အေၾကာင္းစံုေလ်ွာက္ေလရာ ဘုရင္မွ “ ငါ့ကၽြန္သည္ ထမင္းတနပ္ စားရုံမ်ွျဖင့္ သူေက်းဇူးကို သိတတ္သည္၊ ငါကိုယ္ေတာ္အေပၚဆုိလ်ွင္ အဘယ္သုိ႔ဆုိဖြယ္ရွိအံ့နည္း” ဟု ေတြးျပီး စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ မ်ားစြာ ခ်ီးျမင့္ေလသည္။

ငါးစီးရွင္ေက်ာ္စြာသည္ တုိင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရင္း သက္ေတာ္ ၄၅ တြင္ အနိစၥေရာက္ေလသည္။

Comments

Popular posts from this blog

ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ကို မ်ိဴ းျဖဳတ္မည့္သူ

မယ္ႏု သည္ အင္း၀တြင္ ေမြးဖြားသူျဖစ္ျပီး ဖခင္မွာ ေထာင္မွဴ းၾကီး ဦးလႊတ္ ျဖစ္၏။ ေမြးခ်င္း ၂ ေယာက္ရွိျပီး အစ္ကိုျဖစ္သူမွာ ေမာင္အုိ ျဖစ္သည္။ မယ္ႏု ငယ္စဥ္က မိသားစု ခရီးထြက္ၾကရာ လမ္းခရီး တခု တြင္ အနားယူ ၾက၏။ မယ္ႏု မွ ထမင္းဟင္းခ်က္ တာ၀န္ယူကာ လူၾကီးမ်ားကို ျပဳစုသည္။ နံနက္လင္းေသာ္ သူ ထမင္းခ်က္သည္ ေနရာတြင္ မူိပြင့္ၾကီး တခု လွပစြာ ေပါက္ေရာက္ေနသျဖင့္ သတင္းျပန္႔ကာ အနီးအနားမွ ရြာသား၊ရြာသူ မ်ား ရင္သပ္ရူေမာစြာ လာေရာက္ ၾကည့္ရူၾကကုန္သည္။

ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု

နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ရည္မွန္းခ်က္ အလြန္ၾကီးသူျဖစ္ျပီး အလြန္လည္း ထက္ျမက္သူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ဒါန အလွဴ မ်ားကုိ ရက္ေရာစြာ လွဴ ဒါန္းေလ့ရွိ၏။ ( တခ်ိဴ ႔ ဆရာမ်ားကမူ ႏုိင္ငံေရး ျပည္သူမ်ား ၏ ေထာက္ခံမူ ကုိ ရခ်င္လုိ႔ လွဴ ဒါန္းမူေတြ လုပ္ေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ခ်ၾက၏။ ) အထူးသျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ကို ဘၾကီးေတာ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု တုိ႔က နန္းျမိဳ ႔တြင္း အုတ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ကို လွဴ ဒါန္းကာ ကုိးကြယ္ထား၏။

မယ္ႏု ႏွင့္ ေမာင္အို အုပ္စု တန္ခုိးထြားျခင္း

ဘၾကီးေတာ္၏ နန္းတက္ပြဲကုိ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ ျမိဳ ႔စားမ်ား ၊ ေစာ္ဘြားမ်ား တက္ေရာက္ၾကျပီး လက္ေဆာင္ မ်ားစြာ ဆက္သၾကေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ မဏိပူရေစာ္ဘြားမွာမူ တက္ေရာက္ျခင္း မရွိသည့္အျပင္ သံအမတ္ ကုိလည္း လႊတ္ျခင္းမရွိသျဖင့္ ပုန္ကန္သည္ဟု ဘၾကီးေတာ္ မွ ယူဆေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မဏိပူရ ကုိ စစ္ခင္းရန္ ျပင္ဆင္ေစေလသည္။