Skip to main content

က်န္စစ္သား အပုိင္း (၅) ေရႊစည္းခံု ႏွင့္ ပုထိုးေတာ္မ်ားကို တည္ျပီး နတ္ရြာစံေတာ္မူျခင္း

က်န္စစ္သားလည္း မင္းၾကီးျဖစ္ျပီး ေရႊစည္းခံုဘုရားကို တည္ရန္ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ျဖစ္ေနသည္ကို ရွင္အရဟံက တုိက္တြန္းသျဖင့္ က်န္စစ္သားလည္း ဆက္လက္တည္ထားေလသည္။ ၇ လႏွင့္ ၇ ရက္ ျပည့္ေသာ္ ေရႊစည္းခံုဘုရား တည္ထားျပီးစီးေလသည္။ တစ္ခါေသာ္ မင္းၾကီး နန္းေတာ္သုိ႔ ရဟန္း ၈ ပါး ၾကြလာေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း ဆြမ္းလုပ္ေကၽြးေတာ္မူျပီးေသာ္ “ အဘယ္အရပ္က ၾကြေတာ္မူလာသနည္း ” ဟု ေမးျမန္းေလ်ွာက္ထားေလသည္။ ရဟန္းတုိ႔လည္း“ ဂႏၷမာဒနေတာင္မွ ၾကြလာေၾကာင္း” မိန္႔ေလေသာ္ မင္းၾကီးလည္း ရဟႏၱမွန္းသိသျဖင့္ ပိုျပီး သဒါၵပြားမ်ားလ်က္ နႏၵမူလုိဏ္ဂူကဲ့သို႔ သႏၱာန္တူစြာ တန္ခုိးျဖင့္ ျပေတာ္မူပါဟု ေလ်ွာက္ထားသျဖင့္ ရဟန္း တုိ႔လည္း သႏၱာန္တူစြာ ဖန္ဆင္းျပေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း သဒါၵၾကီးစြာ ျဖစ္ျပီး နႏၵမူလုိဏ္ဂူ သႏၱာန္ အာနႏၵာဘုရားကို ေအဒီ ၁၀၉၀ တြင္ တည္ေတာ္ မူေလသည္။ က်န္စစ္သားလည္း ေကာင္းမူပုထိုးေတာ္အမ်ားကို တည္ထားကိုးကြယ္ေတာ္မူျပီး သက္ေတာ္ ၈၅ တြင္ အနိစၥေရာက္ေတာ္မူေလသည္။

Comments

Popular posts from this blog

ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ကို မ်ိဴ းျဖဳတ္မည့္သူ

မယ္ႏု သည္ အင္း၀တြင္ ေမြးဖြားသူျဖစ္ျပီး ဖခင္မွာ ေထာင္မွဴ းၾကီး ဦးလႊတ္ ျဖစ္၏။ ေမြးခ်င္း ၂ ေယာက္ရွိျပီး အစ္ကိုျဖစ္သူမွာ ေမာင္အုိ ျဖစ္သည္။ မယ္ႏု ငယ္စဥ္က မိသားစု ခရီးထြက္ၾကရာ လမ္းခရီး တခု တြင္ အနားယူ ၾက၏။ မယ္ႏု မွ ထမင္းဟင္းခ်က္ တာ၀န္ယူကာ လူၾကီးမ်ားကို ျပဳစုသည္။ နံနက္လင္းေသာ္ သူ ထမင္းခ်က္သည္ ေနရာတြင္ မူိပြင့္ၾကီး တခု လွပစြာ ေပါက္ေရာက္ေနသျဖင့္ သတင္းျပန္႔ကာ အနီးအနားမွ ရြာသား၊ရြာသူ မ်ား ရင္သပ္ရူေမာစြာ လာေရာက္ ၾကည့္ရူၾကကုန္သည္။

ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု

နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ရည္မွန္းခ်က္ အလြန္ၾကီးသူျဖစ္ျပီး အလြန္လည္း ထက္ျမက္သူျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု သည္ ဒါန အလွဴ မ်ားကုိ ရက္ေရာစြာ လွဴ ဒါန္းေလ့ရွိ၏။ ( တခ်ိဴ ႔ ဆရာမ်ားကမူ ႏုိင္ငံေရး ျပည္သူမ်ား ၏ ေထာက္ခံမူ ကုိ ရခ်င္လုိ႔ လွဴ ဒါန္းမူေတြ လုပ္ေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ခ်ၾက၏။ ) အထူးသျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္ ကို ဘၾကီးေတာ္ ႏွင့္ နန္းမေတာ္ မယ္ႏု တုိ႔က နန္းျမိဳ ႔တြင္း အုတ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ကို လွဴ ဒါန္းကာ ကုိးကြယ္ထား၏။

မယ္ႏု ႏွင့္ ေမာင္အို အုပ္စု တန္ခုိးထြားျခင္း

ဘၾကီးေတာ္၏ နန္းတက္ပြဲကုိ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ ျမိဳ ႔စားမ်ား ၊ ေစာ္ဘြားမ်ား တက္ေရာက္ၾကျပီး လက္ေဆာင္ မ်ားစြာ ဆက္သၾကေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ မဏိပူရေစာ္ဘြားမွာမူ တက္ေရာက္ျခင္း မရွိသည့္အျပင္ သံအမတ္ ကုိလည္း လႊတ္ျခင္းမရွိသျဖင့္ ပုန္ကန္သည္ဟု ဘၾကီးေတာ္ မွ ယူဆေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မဏိပူရ ကုိ စစ္ခင္းရန္ ျပင္ဆင္ေစေလသည္။