နရပတိစည္သူ အပုိင္း(၁) မင္းျဖစ္ေတာ္မူျခင္း

နရပတိစည္သူသည္ ေနာင္ေတာ္မင္းယဥ္နရသိခၤကို လုပ္ၾကံျ႔ပီးေနာက္ ပုဂံထီးနန္းကို သိမ္းေတာ္မူ ေလသည္။ ထီးနန္းသမ္းျပီးေနာက္ ကၽြန္ျဖစ္သည့္ ေအာင္စြာငယ္ကုိ ဂတိအတုိင္း မိမိ၏ မရီးေတာ္မ်ား ထဲမွ ေအာင္စြာငယ္ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သည္ကို ေပးစားမည္ျပဳရာ မရီးေတာ္တုိ႔က ငိုယို ေတာင္းပန္သျဖင့္ ေအာင္စြာငယ္ကို ေခၚ ျပီး မရီးေတာ္ကို မယူေလႏွင့္ နန္းေတာ္ရွိ ၾကိဳက္ရာအပ်ိဳေတာ္ကို ေရြးပါေလ ဟု ဆုိရာတြင္ ေအာင္စြာငယ္မွ ”ထြီ” ဟု ျပဳသျဖင့္ နရပတိစည္သူမွ အမ်က္ေတာ္ရွျပီး ထုိေနရာတြင္ လက္သံုးေတာ္ဓားျဖင့္ ကြပ္မ်က္ေလသည္။


နန္းသိမ္းျပီး ေနာင္ေတာ္၏ ယံုၾကည္ရတဲ့ အမတ္တစ္ဦးျဖစ္သည့္ အနႏၱသူရိယ ကို မယံုၾကည္သျဖင့္ ကြပ္မ်က္ရန္ အမိန္႔ေတာ္ခ်ေလသည္။ လက္မရြံသားတုိ႔လည္း အမတ္အနႏၱသူရိယ ကို ဖမ္းျပီးေသာ္ လူသတ္ကုန္းသုိ႔ ယူေဆာင္ေလေသာ္ အမတ္မွာ သူသတ္တုိ႔၏ ႏွိပ္စက္ဒဏ္မွ ေသအံ့မူးမူးျဖစ္ေနစဥ္ မင္းၾကီးအတြက္ အမ်က္ေျဖလကၤာကို ဆက္သရန္ ေပးေလသည္။ သူသတ္တုိ႔လည္း အမတ္ကို သတ္ျပီးမွ လကၤာကို ဆက္သေလသည္။ အမ်က္ေျဖလကၤာမွာ...

(၁)သူတစ္ေယာက္သည္၊ ေကာင္းဖုိ႔ေရာက္မူ၊ သူတစ္ေယာက္ကား၊ ေပ်ာက္လင့္ကာသာ၊ ဓမၼတာတည္း။
(၂)ေရႊအိမ္နန္းႏွင့္၊ ၾကငွန္းလည္းခံ၊မတ္ ဗုိလ္ရံ၍၊ ေပ်ာ္စံရိပ္ျငိမ္၊ စည္းစိမ္မကြာ၊ မင္းခ်မ္းသာကား၊ သမုဒၵရာ၊ ေရမ်က္ႏွာထက္၊ ခဏတက္သည္၊ ေရပြက္ပမာ၊ တစ္သက္လ်ာတည္း။
(၃)ၾကင္နာသနား၊ငါ့အား မသတ္၊ယခု လႊတ္လည္း၊ ၀ိပါက္ၾကမၼာ၊လူတကာတုိ႔၊ အတည္အျမဲ၊ ေဖာက္လွဲတတ္သည္၊ မခၽြတ္စသာ၊ သတၱ၀ါတည္း။
(၄)ရွိခုိးေကာ္ေရာ္၊ပူေဇာ္အကၽြန္၊ ပန္ခဲ့တုံ၏၊ ခုိက္ၾကံဳ၀ိပါက္၊သံသာစက္တြင္၊ ၾကိဳက္လတ္တြန္မူ၊ တံု႔မယူလုိ၊ စိတ္ျမဲသို၍၊ ၾကည္ညိဳလႊတ္ျပန္၊ သခင္မြန္ကို၊ ခ်န္ဘိစိစစ္၊ အျပစ္ဖယ္ေရး၊ ခြင့္လ်ွင္ေပး၏၊ ေသြးသည္ အနိစၥာ၊ ငါ့ခႏၵာတည္း။

စာကို ဖတ္ျပီးေသာ္ နရပတိစည္သူမွာ လႊတ္ေစ ဟု မိန္႔ၾကားေလသည္။ သူသတ္တုိ႔လည္း လြန္ေတာ္မူျပီ ေလ်ွာက္ေသာ္ နရပတိမွ “ နင္တုိ႔ မသတ္ခင္၊ ငါ့ကို စာအရင္ဆက္သ ေကာင္းသည္ကို မဆက္ရသေလာ” ဟုဆုိျပီး သူသတ္တုိ႔ကိုလည္း ကြပ္မ်က္ျပန္ေလသည္။ ထုိေနာက္ မင္းၾကီးမွ “ ေနာက္ေနာင္ ငါအမ်က္ေတာ္ ရွိ၍ သတ္ေလဟု အမိန္႔ေတာ္ ရွိေသာ္လည္း တစ္လ ေလာက္ ထားျပီးမွ ေသခ်ာစစ္ျပီးမွ သတ္ေလ” ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။ မင္းၾကီးလည္း ေနာင္တၾကီးစြာရျပီး ထုိေန႔မွ စ၍ ေဒါသနည္းျပီး တုိင္းျပည္အက်ိဳးကို ပို၍ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူေလသည္။

Share:

No comments:

Post a Comment